Resim

Resim

Sancak – Resim

Bugün çok geç, kaybederken anlamadığın nefret.
Bir geçse dedim ve geçti şimdi umut besle.
Hevesle, getirdiğin bu çiçekler güneşte.
Solup gitti hediye değil, şimdi birer çöp.

Sözünü kesmek istedim çok, hepsi yalan diye.
Sakın hiçbir şey bırakma bende, dönüp gel al diye.
Kendi çöplüğümde kaç gün saydım, birkaç aydır.
Yalandan da olsa yaşıyor muyum diye, bir yoklasaydın.

Bugün değil dedim bak, şimdi değil.
Yarından sonra korkum unutmak, çözüm değil.
Yanılmak ve kandırılmak aynı, sebepler değil.
Karanlıklar içindeyken bile huzur istediğim.

Kaçında hakikat bulursun, gözyaşının?
Ölüm yakın demem korkarım, bu ilk ve son yaşamım.
Dönüp bakın yarın, dünden nasıl farklı ayırın.
Alıp sayılır ömür, az çıkınca anlanır ki sayılı.

Nakarat (x2)
Uzaktan bakınca, görüyor musun beni?
Yakınlaşırsan belki, dönersin geri.
Bu halim, acınacak bir tablo değil.
Yokluğunda öğrendim, çabucak resim çizmeyi.

Benim tek bir acım var bilmediğin ama korkularım var dedim olmadı yine de.
Seni de, onu da unutmadım bak.
Yine eski resimleri topladım sanki buradasın gibi, yok tadım.
Bu gece seni de, kendimi de uyutmadım bak.

Sosyal Medyada Paylaş Facebook Twitter Google+

Etiketler: ,
Eklenme Tarihi: 5 Nisan 2014

Konu hakkında yorumunuzu yazın