Sisler İçinde İnsanlar (Behçet Necatigil)

Sisler İçinde İnsanlar

Bir büyük kır bu dünya:
Gece vakti ıssız kır cin peri.
Bir baş uzanır gibi karanlıktan,
Gün ortası biri selam verip geçer,
Düşünürüm kimdi.

Tenha sokaklarda giderken yalnız,
Durdurur bir başkası beni dalgınlığımda;
Sallanır iki el, anlatır bir ağız,
Kırık dökük sözler kalır akılmda:
– Görüşelim, siz şimdi nerdesiniz?

Sisler içinde insanlar, çoğu yakınken uzak;
Bir yerden tanıyorum, ama nerden?
Ardından bakarım, köşeyi döndü mü yok:
Bir yarım rüzgar değer gider yüzüme
Eski bahçelerden.

Uykuların eşiğinde aynı şey:
Yılların ötesinden biri
Sisler içinde seslenir: -Hatırla!
Gölgeler gibi erir uzatsam ellerimi,
Buğularda.

Sisler içinde insanlar, gün ortası, geceleyin;
Hangisi gerçek, hangisi düş, şaşırdım.
Daha demin vardı, şimdi birdenbire yok
Issız bir kır akşamı
Bu benim yaşadığım.

Behçet Necatigil

  

Bu sayfada yer alan Sisler İçinde İnsanlar adlı şiir Behçet Necatigil tarafından yazılmıştır.
Şiirlerin telif hakları şairlerine ya da yasal temsilcilerine aittir. Telif hakkı içeren eserler iletişime geçilmesi halinde yazilar.net sunucularından kaldırılır.
En beğenilen Behçet Necatigil şiirlerini bu sayfada bulabilirsiniz.

Sosyal Medyada Paylaş Facebook Twitter Google+

Etiketler: , , , , ,
Eklenme Tarihi: 6 Temmuz 2018

Konu hakkında yorumunuzu yazın