Gölge...

[SEA]

Aşk tepemden hiç ayrılmayan bir güneş ve sen o güneşin benden yansıdığı gölgemsin. Ne kadar koşsam da peşinden yakalayamıyorum. Çocukluğumu hatırlıyorum. Koşarken gölgemin peşinden annemin bana “boş yere uğraşma” değişi yankılanıyor kulaklarımda ve inadına annemin sözünü dinlemeden koşuşum o gölgenin peşinden. Pes etmeden, yorulmadan koşardım. Şimdi ise biliyorum gerçekleri, çocuk değilim artık, biliyorum yetişemeyeceğimi o gölgeye ve o gölgenin beni hiç bırakmayacağını. Nereye gitsem peşimde silik bir gölge olacak hep ne var olduğu belli olacak ne de olmadığı. Hep bir gün o güneşin bende hiç doğmamasını bekleteceksin bana ve sadece bunu umarak yaşamak olacak yapabildiğim.
Gerçekler acı denirdi hep, bunu öğrenmek çok daha acı geldi bu küçük kıza. Bak büyüttüğün o kız çocuğu varlığından emin olmadığı senle yapayalnız hayatta. Boşlukta elleri ve yorgun çelimsiz vücudu gölgesinin peşinde koşmaktan. Yaslanacak bir yürek, sığınacak bir liman arayışında kalbi. Korku dolu ve sevgiye inançsız şimdi. Yorgun ince parmaklarıyla tuttuğu kaleminin ucunda sevgisi, kelimeler zincirindesin artık ve gözlerinden akan damlalardasın geceleri…

[zepp]

Düşler aleminin en somut varlığıdır belki de gölgelerimiz. Hatta belki bu yüzdendir onu yakalama çabamız. Kalemine sağlık diyeceğim ama öncelikle sormalıyım; yazı sana mı ait Sea?

[SEA]

teşekkür edeim... ewet bana ait bir yazı...